I.M. Dientje

Bij het ‘nachthokken’ ontbreekt Dientje, de kleinste van ons toom Sussex rood porselein. We denken meteen het ergste, Dientje is altijd op appèl. Plukjes veren die door een straffe noordoosten wind worden rondgeblazen, wijzen ons de weg. Ze ligt op haar rug onder een meidoorn. Gepakt door een roofvogel, die maar een paar happen heeft genomen. Verdomme, ons onderdeurtje! Genoemd naar een geliefd oud-collega, een korte, stevige vrouw. Ook qua karakter zagen wij wel overeenkomsten: zachtaardig, sociaal en vasthoudend. ‘Met Dientje kan je goed praten’, zeiden wij. Nooit een ei gelegd overigens.

Lijden

Afgelopen week ijzige temperaturen. Sneeuwklokjes, krokussen en helleborus lieten massaal het hoofd hangen. In een soort collectieve mindfulness gingen ze voor het totale loslaten. ‘Aanvaard, concentreer je op je ademhaling’, je zág het ze bijna denken. Nu de vorst geweken lijkt komen de koppies moedig weer omhoog. Als godsvruchtige penitenten tijdens de Samana Santa staan ze in het gelid. Zij kastijden niet zichzelf, maar worden getuchtigd door een straffe wind. Het is altijd afzien, als je in deze tijd van het jaar in bloei staat.

blog_001

Open het dorp!

Vandaag bij Bastiaan Meijer in Amsterdam zes insectenhuisjes opgehaald. Drie daarvan hebben we speciaal laten maken: ons huis, de schuur en het gemaal. Ze zijn prachtig geworden! Ze staan onder de pruimenboom in onze buxustuin zachtjes te dansen in de wind. Wat blijft het guur en herfstig! Het is bijna niet voor te stellen dat ze over een paar weken staan te zomeren in een feestelijke wolk van witte alliums ‘Mount Everest’.

blog_002