Onbekende schone

aug 2015 Onbekend-2

De tuin blijft ons verrassen. In de schaduwtuin hebben we vorig jaar Chelonopsis moschata aangeplant. Althans, dat stond op het kaartje van de kweker. De planten waren vorig jaar niet in bloei, maar wij vielen voor de beschrijving (roze, vingerhoedskruidachtige bloemen in de nazomer). Wij keken  uit naar de eerste bloei, die overweldigend is! Een overvloed blauwpaarse kelken in zacht behaarde knoppen. Maar: geen Chelonopsis! Hieronder links onze plant en rechts de Chelonopsis. Onze vraag: wat bloeit hier?

aug 2015 Onbekendaug 2015 Onbekend 3

Eind augustus

De Grassentuin wordt met de dag mooier. Het frisse groen verdwijnt al langzaam om plaats te maken voor diepere, gele en roodbruine tinten. De herfst klopt aan de deur … Aan het begin van de avond straalt de ondergaande zon prachtig door de beplanting.

aug 2015 Grassentuin
Grassentuin

Een kolibri in de tuin!

Kolibri’s zijn kleurrijke vogels uit Zuid-Amerika. Wij hebben deze ‘dwaalgast’ in de tuin – en hij voelt zich bij ons geweldig thuis. Agastache ‘Kolibri’ is een aantal jaren terug geïntroduceerd door Brian Kabbes. Brian zegt erover op zijn website: ‘Deze plant selecteerden wij vanwege de mooie rozeoranje kleur en haar duurzaamheid. Trekt veel vlinders. Makkelijke plant voor een zonnige plek op droge grond. Zaait zich niet uit.’

aug 2015 Agastache Kolibri
Agastache ‘Kolibri’

Dat laatste is niet helemaal waar: wij vinden elk jaar op korte afstand van de ouderplanten een aantal jonge kolibri’s. Zo mooi, niet wieden! Na de regen van het weekend een sprankje zon, precies op deze beauties. Schitterend!

Tuinplezier

Deze week drie groepen tuinliefhebbers op bezoek, die met ons meegenieten van al het schone in de tuin.  De phloxen en monarda’s zijn nu op hun mooist. En wát een geur!

aug 15 Grote border
Een deel van de grote border achter het huis

Zomertijd

Het is nu echt volop zomer: de Campsis die tegen het gemaal staat, is topzwaar van de bloemen en geeft de entree een bijna tropisch aanzien.

Campsis bij de entree
Campsis bij de entree

In de grassentuin wentelt de ganzerik zich
sierlijk overal tussendoor en bovenuit (op de foto Potentilla nepalenis ‘Miss Willmott’).

aug 15 Potentilla nep. 'Miss Willmott'
Ganzerik ‘Miss Willmott’

Ook het glidkruid (Scuttelaria incana) komt in bloei – hier op de achtergrond. Prachtig, maar ook kwetsbaar op onze zware klei. We verliezen elke winter veel planten. Ook slaat ’s zomers regelmatig een plotselinge verwelking van de hele plant toe. De reden? Wij zijn er nog niet achter. We beschouwen hem onderhand maar als 1-jarige.

aug 15 Papaver met scuttelaria
Glidkruid in de grassentuin

Dit ‘kasplantje’ blijft een van onze lievelingen. Ook uitgebloeid biedt de plant nog lang een prachtig silhouet. Op internet kwam ik ergens het advies tegen uitgebloeide bloemen uit te knippen. Niet doen!

Stille wateren …

Nu op veel plekken in de tuin een bonte zomerpracht tot bloei komt, vormt de Molenvliet die onze tuin doorsnijdt, een rustpunt.

Molenvliet vanaf het bruggetje naar het huis
Molenvliet vanaf het bruggetje naar het huis

’s Avonds valt het licht prachtig op de Hosta aan de oever. Het zachte lila licht op en de bloemen weerspiegelen zich in het zwarte water. Carex pendula ‘hengelt’ erboven uit en op de achtergrond is het donkere groen van de struikklimop zichtbaar.

RTV Utrecht filmt

De Pullenhof is geselecteerd voor een serie over tuinen die komend voorjaar door RTV Utrecht wordt uitgezonden.

20150711-IMG_3545
We worden klaargestoomd voor het interview. Chantal achter de camera!
20150711-IMG_3567
Natasja spot ooievaars

Chantal, Annabel en Natasja kwamen de opnamen maken. Hartstikke leuk om eens mee te maken hoe zo’n programma tot stand komt!

20150711-IMG_3577
Annabel filmt het hooien bij buurman Hans van Rijn

 

 

 

Zomerfruit

De Tayberries beginnen te rijpen. Een flinke oogst dit jaar – dit is een plant die van zon en (veel) regen houdt en dus gedijt bij deze zomer. De Tayberry is een kruising van een framboos en een braam. Minder zoet dan de framboos, minder zuur dan de braam. Grote zachte vruchten. Niet lang houdbaar, dus plukken en meteen opeten. Ik maak opvallend vaak een rondje langs dit deel van de tuin momenteel, hoe zou dat toch komen?

Tayberry tegen de schuur
Tayberry tegen de schuur

Ook opvallend: deze heerlijke vruchten worden niet door merels of spreeuwen ‘ingepikt’. Terwijl er bijna gevochten wordt om onze – overigens niet te pruimen – kersen, wordt deze struik over het hoofd gezien. Houwen zo!

Zomer …

Terwijl een deel van de beplanting nu al hunkert naar een malse regenbui, is de Monarda ‘really coming into its own’ zoals de Engelsen dat zo prachtig zeggen. The Cambridge dictionary geeft daarvoor als betekenis: to be very useful or successful in a particular situation. Geen twijfel  mogelijk, dit is een exemplarisch voorbeeld:

20150701-IMG_3427
Monarda met Zeeuws knoopje

Met Carex pendula op de achtergrond is dit een flitsende en tegelijkertijd  subtiele combinatie.

Persicaria

Wat is het toch dat ik zo dol ben op Persicaria? Ik kan geen kwekerij bezoeken, of ik loop rechtstreeks naar de ‘P’ om te kijken of er nog wat leuks te halen valt. Maar let op: eenmaal aangeplant zul je weten dat je ze hebt!

Piet Oudolf heeft enorm bijgedragen aan de bekendheid van Persicaria als betrouwbare borderplant. In zijn boek Ontwerpen met planten schrijft hij over P. amplexicaulis: ‘door het ronde silhouet kan deze plant het beste als gatenvuller worden beschouwd’.  Je moet deze uitspraak heel letterlijk nemen: de plant ziet de tuin als één groot gat en vult alles lekker op, ook als jij daar al iets anders moois hebt geplant. Hij is prachtig , maar inmiddels steken we  jaarlijks heel wat vierkante meters af. We geven hem ook graag mee aan vrienden en bezoekers (‘Nee hoor, geen enkele moeite, het afsteken is zo gepiept!’). Tuinliefhebbers, hoedt u voor gratis krijgertjes, het zijn wolven in schaapskleren!’

Maar toch – het zijn onweerstaanbare planten. Prachtig blad, vaak subtiele bloei tot aan de eerste vorst. Gelukkig zijn er ook soorten die niet woekeren. De mooiste van allemaal, Persicaria polymorpha, is er zo een:  een reus die bij ons ruim 2 meter hoog wordt en die zich langzaam in de breedte uitbreidt.

Persicaria polymorpha in de geel/bronzen tuin
Persicaria polymorpha in de geel/bronzen tuin

Op internet vond ik deze beschrijving: ‘Statige plant die een beetje ruimte nodig heeft. Perfecte solitairplant voor een plaats achterin de border. Opvallend lange bloeitijd, verbloeit langzaam met zachtwitte pluimen via roze naar bruinrood. Woekert niet en behoeft geen steun.

Wat men schrijft over bloei, bloeitijd en het niet-woekeren is helemaal correct.

Maar: niet solitair planten! Het is een fantastische plant om te combineren met bijvoorbeeld de pruikenboom. Eind juni een superromantische combinatie van wolk na wolk luchtig wit en beige. De plant heeft wel degelijk de gewoonte om – zeker later in het seizoen – om te vallen. Uit voorzorg in mei al rijshout plaatsen of aanbinden dus. Verder niks aan doen, gewoon achterover leunen op je hark en genieten.

En geef hem de ruimte. Het advies van dezelfde website dat je 5 planten per vierkante meter nodig hebt is echt absurd. Binnen drie jaar heb je met 1 plant een vierkante meter gevuld. Planten die prachtplant! Misschien wil een goede vriend wel een stukje voor je afsteken.