Leucojum

Lekker hoor, twee weken vakantie en dan dit fantastische weer. Zo doe je nog eens wat in de tuin! Bijvoorbeeld kruiwagens vol Leucojum verplanten.

Zo’n 20 jaar geleden plantten we tien bollen aan de rand van de poel. Ik heb er deze week honderden uitgeplant, onder andere in de moerasberm. Vorig jaar daar al een paar op proef gezet en ze voelen zich goed thuis in de vochtige grond. Nu dus ‘en masse’ bollen verplaatst. En bij de poel een bescheiden groep terug geplant. Die hebben de komende jaren ook weer de ruimte.

Boshyacinthen

Het regende gisteren bijna de hele dag. Alleen om een uur of vijf kwam de zon even door. Lang genoeg om even bij de boshyacinthen te kijken, die in de loop van jaren op verschillende plekken in de tuin zijn verwilderd.

We begonnen ooit met alleen blauwe, langzaam maar zeker komt er meer roze tussen. Vind ik eigenlijk wel leuk! Op de voorgrond Salomonszegel. En ook een paardenbloem die ik bij het wieden over het hoofd heb gezien. Straks even langs met de wiedstok in de hand 

Dryopteris wallichiana loopt prachtig uit. In combinatie met de boshyacinthen het ultieme lentebeeld

Ook in het grind langs het Molenpad staan er steeds meer!

Ook onder de Japanse esdoorns doen ze het goed. Op de voorgrond nog een randje van de ‘vlinderblaadjes’ van Jeffersonia diphylla.

Natuurlijk, het is hier geen Hallerbos, maar een beetje een Madurodamversie ervan. Wel bijna net zo leuk hoor!

Moonlightborders

Moonlightborders: overweldigend mooi! Nu is het de beurt aan Camassia leichtinii ‘Blue Candle’ en Tulipa ‘Honky Tonk’.

Ik moet denken aan een gedicht van Judith Herzberg. Niet voor niets wint zij dit jaar de Prijs der Nederlandse Letteren. Dit gedicht begint met:

“Het gaat goed, het gaat zijn gang.”

En de laatste regels:

“Kan het niet vaker zo raar voorjaars-
achtig, wordend warmer, voller,
wordend groener zijn?
Ja, het kan vaker.
Het is al veel vaker dan vroeger.”

 

 

Bloeiende appelbomen

De witte lei-appel is Laxton’s Superbe, een lekkere handappel, die elk jaar een flinke opbrengst van enorme appels geeft.

De roze bloesem is van een onbekend ras, de boom stond hier al toen wij er kwamen wonen. De vruchten zijn melig (niet te eten!), maar de bloesem is prachtig!

Te veel …

Het is bijna te veel om te bevatten. Rondom nestelende vogels, vlinders, bijen, hommels. Overal zachte geluiden, zacht licht, een zacht briesje, zachte kleuren. De lente barst uit haar voegen.

Ik noem je bloemen etc.

Bank met narcissen bij de poel

Ik noem je: bloemen
ik noem je: merel in de vroegte
ik noem je: mooi
ik noem je: narcissen in de nacht
waaroverheen de wind strijkt
naar mij toe

ik noem je: bloemen in de nacht

Jan Hanlo
Ik noem je bloemen etc. uit: Verzamelde gedichten,
Amsterdam, Van Oorschot, 1970

Leucojum aestivum ‘Gravetye Giant’

Grassentuin

In de Grassentuin komt meer en meer kleur. Ook hier verwilderen de bollen: narcissen en anemonen kleuren dit deel van de tuin.

Narcissen bij de vlonder
Anemonen onder de krentenboompjes
Bosanemonen

De treures loopt uit! Zó spannend of deze boom gaat ontsnappen aan de essentaksterfte …

Narcis ‘Thalia’ met vergeet-mij-nietjes

Kievitsbloemen

Kievitsbloemen (Fritillaria meleagris) behoren tot mijn voorjaarsfavorieten.

Wat een heerlijke planten zijn dit: ongecompliceerd en bescheiden sieren ze de tuin voor weken.

Ze hóren in ons landschap. Zo jammer dat ze bijna niet in het wild te vinden zijn.

Zonder ze zich op te dringen zaaien ze zich overal uit in de tuin. Hier in het grind langs de Molenvliet.

Zaailingen op het Molenpad.