Midzomer

21 Juni, vanaf nu gaan de dagen weer korter worden. En dat gaat altijd veel te snel! Nu eerst genieten van de zomer.


Papaper somniferum

In de Grassentuin staan papavers, grassen, ‘nette’ vaste planten en ‘onkruid’ door elkaar in bloei. Een stevige wind zorgt voor veel beweging.

In the mix!

 

Hommels

Hommels, alledrie verschillend en ze leven zo op het eerste gezicht in harmonie naast elkaar. Van de insecten vind ik hommels het aantrekkelijkst: grappig hoe ze soms een beetje aangeschoten van de nectar door de tuin raggen. En ze lijken zo aaibaar!

Rambler René André

Ik ben dól op ramblers. Woest romantische klimmers zijn het, die met snelgroeiende takken vol akelige doorns als je even niet oppast je huis omtoveren in het kasteel van Doornroosje. Ze aanbinden of snoeien is een crime: ze klauwen zich aan vast en laten niet los zonder halen in huid en kleding te maken. Maar dat heb ik er graag voor over, want: wat een bloemenpracht! Op de foto één van mijn favorieten: René André.

De roos in introductie van de beroemde Franse rozenkwekers Barbier. Het is een kruising van Rosa wichurana (een klimmer) en de theeroos L’Ideal. René André maakt dunne, slappe twijgen die zich gemakkelijk horizontaal laten leiden. Dat levert heel veel bloemen op. De rozen zijn halfgevuld, roze met wat saffraangeel, abrikoos en soms ook een tintje koraalrood. Ik vond ergens de term: koperroze en daarmee is het beeld goed samengevat. En dan de geur! Fruitig, friszoet, een beetje appelig. Kortom: helemaal passend bij de art nouveau mode van die tijd.

René kan in natte jaren flink last hebben van meeldauw. Daar is dit jaar geen sprake van! Met het mooie lenteweer is de roos een genot om ’s avonds onder te zitten. En dat doen we vaak, want hij groeit langs de gevel van het gemaal boven het terrasje dat we daar hebben op de avondzon. Denk er om in kleur te blijven een glaasje rosé bij en de avond kan niet meer stuk.

Op internet heb ik lang gezocht naar wie René André eigenlijk was. Wikipedia kent een Olympische zwemmer met deze naam. Hij vertegenwoordigde Frankrijk in 1908 op de zomerspelen op de 100m vrije slag. Aangezien de roos is geïntroduceerd in 1901 ben ik er niet helemaal zeker van dat hij de goede René André is. Want mannen met die naam, daarvan zijn er beslist meer (geweest). Helaas kan ik ook geen foto vinden van de beste man.

Meer lezen over de rozen van Barbier en de geschiedenis van de kwekerij? Hardcore Barbier-rambler-fan Ann Chapman schrijft er gepassioneerd over op haar blog.

Rambling Rector

Rosa ‘Rambling Rector’ bloeit als nooit te voren.

Een paar jaar geleden was de plant na jaren trouwe dienst om onbekende redenen op sterven na dood. We hebben de zaag erin gezet en flink verjongd. En kijk nu eens: wát een bloemen!

Er hangt een heerlijke geur bij de brug. Een betere binnenkomer kan ik me haast niet denken.

 

 

Linaria

Al heel lang hebben we Linarea purpurea (blauwpaars) en zijn ‘broer’ ‘Canon J. Went’ (roze) in de tuin. Beide zaaien zich lekker uit, zonder hinderlijk te worden. Een paar jaar terug kregen we van Brian Kabbes een exemplaar van ‘Peaches’ die inderdaad perzikkleurige bloemen heeft. Na een jaar afwezigheid dook de plant deze lente weer op en bloeit prachtig. Tot onze verrassing hebben we nu een vierde kleur die we niet eerder in de tuin zagen: een combinatie van licht- en donkerroze.

Weet iemand de naam hiervan of is dit een nieuwe zaailing? Zo ja, dan wordt het in navolging van ‘Peaches’ natuurlijk ‘Raspberry’.

Buddleja

Opnieuw zomers weer! Buddleja alternifolia ‘argentea’ heeft bezit genomen van het terras achter de schuur. Een zaailing van een rambling roos (ik denk ‘Rambling Rector’) heeft zich er doorheen gerommeld.

Een toevallige en heel mooie combinatie.

De geur die op het terras hangt is fantastisch! Voorlopig even niet barbecueën.

Na de bloei gaat de schaar erin en kunnen we weer fikkie stoken.

Ochtend

Een beetje mistig was het vanmorgen vroeg. Zo mooi!

Moonlightborders

Op de voorgrond Digitalis lutea. Het bruin-geel is van Baptisia.

Veronicastrum